Casper Burgering (ABN Amro): ‘Ergste crisis in 50 jaar’

Geplaatst door | 1 reactie Commodities

Het is inmiddels de ergste grondstoffencrisis sinds de jaren 70. De oorlog in Oekraïne bracht de crisis op gang. Naast het menselijke drama heeft het slepende conflict veel fysieke gevolgen voor grondstofmarkten. Vooral omdat een deel van de productiecapaciteit is vernietigd. En bovendien werken de gevolgen voor handel en productie na een veelheid van internationale sancties ook stevig door. Het zet de dynamiek in olie- en gasmarkten, maar ook in metaalmarkten en de agrarische grondstoffenmarkten op z’n kop. De Visie van Casper Burgering, Senior Econoom Sustainability Research ABN Amro.

Casper Burgering (ABN Amro): 'Ergste crisis in 50 jaar'Vier dagen na de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Beijing rolden op donderdag 24 februari de Russische tanks Oekraïne binnen. Het was het begin van een door de Russen benoemde ‘speciale operatie’. Iedereen zag het aankomen, maar niemand wilde het echt geloven. Direct in de week na de invasie (25 mei – 4 maart) stegen veel grondstofprijzen explosief. Met name de prijzen van tarwe (+41%), gas (TTF, +32%), palladium (+28%), olie (WTI: +26%, Brent: +21%) liepen stevig op, maar ook de prijzen van nikkel (+19%), ijzererts (+15%), maïs (+15%) en aluminium (+14%) bleven niet achter. Inmiddels is de initiële prijsschok van veel grondstoffen weer weggeëbd, maar nog steeds staan de prijzen van met name olie, gas en tarwe relatief hoog.

De oorlog maakte veel handelaren bezorgd over het aanbod en vooral nerveus. Rusland is namelijk een belangrijke leverancier van olie, gas en tarwe. En Oekraïne is een grote exporteur van ijzererts en agrarische producten zoals tarwe en oliezaden (zoals zonnebloemolie). Een dusdanige verstoring in mondiale toeleverketens kan dan immers gemakkelijk de mondiale economie ontsporen.

Crisistijden

De industriële uitstoot van broeikasgassen, intensieve mobiliteit, toename van de ontbossing en aanhoudende energieconsumptie voeden allemaal de klimaatcrisis waar we middenin zitten. De risico’s nemen alleen maar toe, want afkicken van economische groeiverslaving is moeilijk. Het is één van de zwaarste crises, waar we nog een lange tijd voor nodig hebben om die te bedwingen. En als dan ook nog eens gelijktijdig een grondstoffencrisis zich aandringt, dan zijn de gevolgen bijna niet te overzien.

De discussie over de betaalbaarheid van de energietransitie is daarmee opgelaaid. De kosten stijgen immers verder met de duurdere grondstoffen die hard nodig zijn om alle koolstofarme technieken en technologieën te maken. Dit remt de groene ambitie en houdt de discussie actueel over wie betaalt, wie profiteert en wat onder de streep het economische effect is.

De gestegen grondstoffenprijzen leiden ook tot een vermindering van de voedselproductie en een lagere voedselkwaliteit, vooral in opkomende economieën. Want energie en meststoffen zijn te duur. De beschikbaarheid van voedsel, de inkomens op het platteland en het levensonderhoud van de armen komt daarmee in het geding. En de import van agrarische grondstoffen is bijna onbetaalbaar. Een voedselcrisis in de dop.

Veel grondstoffen zijn economisch cruciaal. Zo kunnen veel economieën nog steeds niet goed functioneren zonder fossiele brandstoffen. Als vervolgens de olie- en gasprijzen – maar ook die van agrarische grondstoffen en metalen – alleen maar stijgen, stuwt dat de inflatie. Een economische crisis ligt daarmee op de loer. Er is dus een veelkoppig monster gecreëerd. Maar wel eentje die met de juiste ambitie en strijdvaardigheid is te verslaan. Herakles is het ook gelukt.

Elke ochtend beleggingstips ontvangen? Meld u gratis aan voor Cashcow Daily!


Deel dit artikel

Geschreven door:

Economen ABN Amro

Het Economisch Bureau van ABN Amro geeft regelmatig een schets van de stand van zaken, en de vooruitzichten, van 11 sectoren met in totaal 76 branches.


Bekijk alle 85 berichten van Economen ABN Amro

Één reactie op “Casper Burgering (ABN Amro): ‘Ergste crisis in 50 jaar’

  1. De moderne mens leeft op te ruime voet. Elke twee jaar nieuwe auto. De woning elke 3 jaar van een nieuwe trend voorzien. Vier keer per jaar een vliegreis boeken. Het is nooit genoeg.
    Dit kan best iets minder. Minder is ook prima voor de stikstof en CO2 uitstoot.
    Streef naar duurzaamheid ipv wegwerp maatschappij. Bovendien erg dubbelzinnig, zo gaan onze oude auto’s op het schip naar Afrika. Daar de omgeving vervuilen is kennelijk wel goed.
    Ons autopark is gemiddeld 6 jaar oud, daar kunnen wel wat jaartjes bij. Stel dat het gemiddelde oploopt naar 10 jaar. Dan zijn geen grondstoffen nodig, kan de productie stil vallen. Gaan minder tweedehands auto’s naar Afrika.
    Ofwel een win, win situatie.
    Maar dat zal niet goed vallen bij onze overheid, die lopen dan miljarden aan belastingen en heffingen mis.
    Het gaat dus helemaal niet om het milieu, dat is een fata morgana. De overheid wil vooral geld verdienen.
    Hou dus op met zeuren en als iedereen te beroerd is om de kachel uit te zetten, ga dan gas winnen uit de wadden- en noordzee. Of is er niet genoeg personeel beschikbaar om de boortorens te bemannen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar het nieuws overzicht

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies om u de beste surfervaring te geven. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op 'Accepteren' hieronder, dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten